Ik was, jij was(t)
Het is grappig om te zien hoe een klein issue als het doen van de was, opeens problematisch kan worden. En tegelijkertijd veelzeggend.
Zoals bij vrijwel alle andere huishoudens in Oeganda, worden kleren bij ons met de hand gewassen. En hoewel ik er door ervaring steeds handiger in ben gaan worden, kost het me nog altijd minimaal veertig minuten tot anderhalf uur, afhankelijk van de grootte er van. Juliette daarentegen kan het in de helft van de tijd.
De meeste mensen laten iemand hun was doen. Voor een euro of twee, meestal. Als het veel is vier. Want waarom zou ik tijd gaan verspillen aan anderhalf uur wassen, als ik die ook kan besteden aan het lezen van kranten, boeken of tijdschriften over Afrika, waardoor ik mezelf een betere journalist maak. Zou dat niet een veel betere investering van tijd zijn, dan die paar euro wasgeld uit te sparen?
Maar telkens wanneer ik iemand in wil huren om de was te doen, vindt Juliette dan zonde van het geld, waardoor zij het maar gaat doen. Omdat zij ook altijd al kookt en schoon maakt, vind ik het dan weer te gek worden, waardoor ik het uit lichtelijk schuldgevoel toch weer zelf ga doen. Een patstelling die al een paar maanden bestaat. ...
Next
Reactions (2)
